۲۰ شهریور ۱۳۹۵ ساعت ۰۹:۰۲

به مناسبت نزدیکی به آغاز سال تحصیلی جدید؛

گفت و گوی خواندنی با مدیران سیستان و بلوچستان/ شاگرد اول ها و رفوزه های مسئولین کدام ها هستند؟

گفت و گوی خواندنی با مدیران سیستان و بلوچستان/ شاگرد اول ها و رفوزه های مسئولین کدام ها هستند؟
به مناسبت نزدیکی به آغاز سال تحصیلی جدید پایگاه خبری عصرهامون اقدام به تهیه گفت و گویی خاص با مدیران کل استان سیستان و بلوچستان کرد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، به مناسبت نزدیکی آغاز سال تحصیلی جدید پایگاه خبری عصرهامون در گفت و گویی خواستار پاسخ مدیران به  چند پرسش خاص شد. 

در این گفت و گو مدیران به پرسش های ذیل پاسخ دادند:  اولین بار چه زمانی کیف خریدید؟ اولین بار با کیف رفتید مدرسه یا کیسه؟ چند بار مردود شدید؟ معدل تان عمدتا چند بود؟
  مجتبی خانجانی فرماندار زاهدان در گفت و گو با خبرنگار زاهدانه با بیان اینکه اولین بار با کیف به مدرسه رفته است، گفت: هیچگاه یادم نمی رود در دوران تحصیلی سال اول دبیرستان مردود شدم؛ آن زمان پدرم که اکنون بازنشسته نیروی انتظامی و تحصیلکرده دوره های اولیه دانشکده افسری است من را با دو مهارت شغلی در شهر آشنا کرد. وی ادامه داد:یکی از آن مشاغل تعمیرگاه و دیگری مراجعه به درمانگاهی بود که مزدوجین برای گرفتن آزمایش خون به آنجا مراجعه می کردند. پدرم در آزمایشگاه از من خواست تا به طرز برخوردی که با مراجعه کنندگان می شود دقت کنم؛ پس از سپری شدن چند ساعت یک فرد بیسواد اما پولدار به آزمایشگاه آمد که کارآموزها از وی آزمایش گرفتند اما دقایقی بعد یک نفر از پزشکان سازمان غذا و دارو به درمانگاه مراجعه کرد؛ در مدت زمانی که وی در درمانگاه بود م علاوه بر اینکه با چای و شیرینی مورد پذیرایی و استقبال پرسنل قرار گرفت حتی مسئول مربوطه از این شخص آزمایش های لازم را گرفت.  این اتفاق از آن زمان به بعد زندگیم را تغییر داد زیرا پدرم می گفت: فرق آدم باسواد و بی سواد در این است، جامعه با انسان اینگونه برخورد می کند. این موضوع یک تجربه بسیار مثبتی بود که همیشه در ذهنم ماند بگونه ای که معدل سال اول دبیرستانم 18:30شد، واحدهای درسی دانشگاه را یک ضرب پاس کرده و ارشد هم با معدل 19.64 گذراندم. 
  هوشنگ ناظری فرماندار شهرستان زابل عنوان کرد: در دوران مدرسه از کیف استفاده نمی کردم چرا که همیشه کتاب ها را در دست میگرفته و به مدرسه می رفتم. وی به خبرنگار اوشیدا گفت: هیچ وقت مردود نشدم به طوری که حتی از سال چهارم تا هفتم را به صورت جهشی گذراندم اما به خاطر پاره ای از مسائل در دوره ای در درس خواندنم وقفه افتاد اما در همان دوران هم به دلیل علاقه به درس مردود نشدم و همیشه دانش آموز کوشایی بودم. وی با عنوان اینکه از لحاظ لوازم التحریر مشکلی نداشتم تصریح کرد: از دوران مدرسه خاطرات شیرینی به یاد دارم به طوری که در سال آخر متوسطه به انقلاب برخوردیم که از خاطرات شیرین آن دوران به شمار می رود.
  احمدعلی موهبتی فرماندار ویژه شهرستان چابهار گفت: در زمان های تحصیل جزء معدل اولی ها بودم و در آن سالها هیچ گاه مردود نشدم. وی در گفت و با خبرنگار چهاربهاران با اشاره به کمبود امکانات در سالهای قبل اظهار کرد: در زمان سالهای تحصیل بنده نه کیف بود نه پلاستیک، کتاب ها را به دست می گرفتیم و به مدرسه می رفتیم. وی با اشاره اینکه در زمان تحصیل هیچ وقت مردود نشدم افزود: در اکثر مواقع در زمان های تحصیل جزء معدل اولی ها بودم و در آن سالها هیچ گاه مردود نشدم ولی در سال های هشت سال دفاع مقدس معدلم کمی افت پیدا کرد.
  هوشنگ بامری فرماندار شهرستان دلگان در گفتگو با خبرنگار دلگان پرس از دوران تحصیل به نیکی یاد می کند و اظهار کرد: به دلیل کمبودهایی که در این شهرستان و به خصوص در روستاها وجود داشت، تا سوم دبستان از نعمت کیف مدرسه بی بهره بوده است. وی افزود: در آن روزگار به این شکل مرسوم نبود و کیف اکثر دانش آموزان از گونی های برنج توسط مادران برای فرزندان دانش آموز ساخته می شد. فرماندار شهرستان دلگان با بیان اینکه در دوران تحصیل از ابتدایی تا راهنمایی و دبیرستان هرگز مردود نشده است تصریح کرد: اکثر دانش آموزان روستایی از اغلب امکانات در آن دوره محروم بوده اند ولی جز ممتازان و در نمرات جز برترین ها بوده اند. بامری داشته است بیان کرد: بهترین خاطره ای که داشته ام مربوط به سال چهارم دبیرستان بوده است و آن هم کسب معدل 17/60 بوده است. وی با بیان اینکه دوران تحصیلی ابتدایی را در روستای محل زندگیش یعنی چاهشور به پایان رسانده است خاطرنشان کرد: دوران راهنمایی را در مدرسه شهید رجایی دلگان گذرانده است.   حجت الاسلام والمسلمین اسماعیل تدینی مدیر کل اوقاف و امو ر خیریه استان در گفت و گو با خبرنگار عصرهامون با بیان اینکه اول ابتدایی را در روستا بودیم گفت: آن زمان کیف نبود لذا وسایل خود را درون یک کیسه که به آن کوتی می گفتند و محصول دست مادرمان بود می کردیم و به مدرسه می رفتیم. وی با بیان اینکه در زمان راهنمایی اولین کیف را خریدم، افزود: هیچ سالی از دوران تحصیلی را مردود نشدم در تمام مراحل تحصیلی شاگرد ممتاز بودم و همیشه معدلم بالای 17 بوده است.
  نادر میرشکار مدیر کل صنعت و معدن سیستان و بلوچستان در گفت و گو با خبرنگار عصرهامون گفت: اولین بار سال 48 بود که در روستای تیمور آباد شیب آب مدرسه رفتم و از آنجایی که آن موقع از کیف خبری نبود لذا مادرم با پارچه کیف مهیا می کرد و با آن کیف پارچه ای به مدرسه می رفتیم. وی با بیان اینکه برای حضور در مدرسه باید فاصله 5 کیلومتری را طی می کردیم، ادامه داد: در هیچ سالی از مدرسه مردود نشدم فقط یک سال به دلیل خشکسالی از روستا به شهر مهاجرت کردیم که از تحصیل بازماندم. میرشکار تصریح کرد: در تمام سال ها معدل بنده عمدتا بین 17 تا 18 بوده و در دوران دبیرستان که اوج انقلاب بود نیز من شاگرد اول دبیرستان بودم.
  حسن اعرابی مقدم  مدیر کل فرودگاه های سیستان و بلوچستان نیز در خصوص سوال اول پایگاه خبری عصرهامون بیان کرد: یادم نیست باید از مادرم سوال کنم. وی در پاسخ به پرسش دوم با بیان اینکه یادم نیست مردود شدم یا نه در پاسخ به سوال آخر گفت: این مورد را هم باید در بیاورم چون خاطرم نیست.
  غلامرضا شهریاری مدیرکل ثبت اسناد و املاک استان در گفت و گو با خبرنگار عصرهامون با بیان اینکه بنده تلفنی جواب نمی دهم و باید شما را حضوری ببینم، گفت: بنده اطلاعات شخصی خود را نمی دهم.
  محمود رضا میری رئیس دانشگاه علوم پزشکی زاهدان هم در اینباره به خبرنگار زاهدانه گفت: اولین بار کتاب هایم را در دست گرفته و مدادتراش، پاک کن و مداد را در جیب لباس هایم گذاشته و به مدرسه می رفتم. وی افزود: در دوران تحصیلی هیچوقت مردود نشدم و همیشه شاگرد اول یا دوم بودم بگونه ای که معمولا معدلی که کسب می کردم بالای 17 بود.
  محمد علی حمیدیان معاون رئیس کل دادگستری استان سیستان و بلوچستان در گفت و گو با خبرنگار دادمردان از اولین روز تحصیل خود گفت: این روز برای من روزی بسیار خوب و زیبا بود که با هیجان و شوق زیادی نیز همراه بود. وی ادامه داد: همیشه به درس خواندن علاقه داشته ام و جز شاگردان ممتاز به حساب می آمدم و در کلاس چهارم ابتدایی نیز به عنوان شاگرد ممتاز در منطقه معرفی شدم. وی افزود: دوران ابتدایی من همزمان با دوران جنگ تحمیلی بود و دقیق به خاطر دارم زمانی که کلاس پنجم ابتدایی بودم برای اعزام به جبهه مراجعه کردم که مرا از صف اعزام بیرون کردند. وی ادامه داد: برای بار دوم کفش پاشنه بلند پوشیدم و برای ثبت نام مراجعه کردم که این بار هم موفق نشدم و اجازه اعزام به من ندادند و بالاخره در دوران راهنمایی موفق به اعزام و شرکت در جنگ شدم. حمیدیان خاطر نشان کرد: از دیگر خاطرات دوران تحصیل من خواندن نامه های برادرم است که در آن دوران در لبنان مشغول به جنگ بود و بخشی از نامه به زبان عربی بود و من این بخش ها را ترجمه میکردم و در مدرسه برای دوستان و معلمان میخواندم. معاون رئیس کل دادگستری در امور پیشگیری از وقوع جرم در پایان گفت: در روز اول مدرسه هیچ وقت گریه نکردم بلکه خوشحال بودم اما از اینکه کمی از دیگر همکلاسیهایم  قد بلند تر بودم  و این باعث ناراحتیم می شد غافل از اینکه در سال های آینده  این ناراحتی و بلندی قد باعث دست یافتن به ارزویم و حضور در جبهه و جنگیدن علیه دشمنان شد.
  عباسعلی عودی معاون اداری و مالی تعزیرات حکومتی استان نیز در گفت و گو با خبرنگار عصرهامون تصریح کرد: هیچ وقت برای رفتن به مدرسه کیف نخریدم و با کیسه های پارچه ای به مدرسه می رفتیم. وی ادامه داد: در دوران تحصیلی یک بار مردود شدم  و میانگین معدلم در دوران مدرسه 13 تا 14 بود.
  م.ب یکی از مسئولان شهرستان زابل که در حال حاضر در دوران بازنشستگی به سر می برد و نخواست نامش فاش شود عنوان کرد: دوران مدرسه با اینکه با سختی زیادی به همراه بود بهترین دوران زندگیم به شمار می رود به طوری که آرزوی بازگشت آن روزها را دارم. وی اظهار داشت: هر روز کتاب ها را در پارچه بسته و روی پشت خود قرار داده همچنین بسیاری از مواقع کتاب ها را با کش بسته و تا مدرسه حمل می کردم. وی افزود: هر روزه از منطقه نه طایفه تا ادیمی را به مدت ۲ ساعت پیاده روی کرده تا به مدرسه برسیم همچنین زمستان ها نیز با در دست داشتن نان با خود در نیمه های راه آتش روشن کرده و پس از گرم کردن نان را با دوستان خورده و دوباره راهی مدرسه می شدیم. م.ب تصریح کرد: به دلیل سخت کوشی هیچ گاه مردود نشدم و تنها در سال اول راهنمایی در یک درس آن هم به دلیل بیماری تجدید شدم. وی در پایان گفت: شب ها با روشن کردن چراغ موشی گرد آن جمع شده و درس خوانده و تکالیف روز بعد را انجام می دادیم.
  ابراهیم نرماشیری رئیس اداره بهزیستی ایرانشهر در گفت و گو با پهره با بیان اینکه  هم اکنون با داشتن دو مدرک لیسانس در کسوت ریاست بهزیستی ایرانشهر می باشد با ابراز خرسندی از یادآوری روزهای اول ورودش به مدرسه می گوید: به خاطر دارم در سال 52 که مصادف با اولین روزهای ورودم به عرصه درس و مدرسه بود؛ همه هم سن و سالانم در یک طبقه رفاه اجتماعی بودیم. او می گوید: با شروع اول مهر مادرم برای من که پسر اول خانواده بودم با گونی کیف دوخت و من مداد و دفترم را در کیف گذاشته و شاد و مسرور به سمت مدرسه حرکت کردم که اتفاقا سرمای آن روزها را بهتر از هر چیزی به خاطر دارم. این مسئول ایرانشهر ادامه می دهد: در روستا زندگی می کردیم و فاصله مدرسه با محل زندگیمان 400 متر بود که از همان روز اول با وجود شدت سرمای هوا در یکی از چاله های آب که در مسیر راه بود افتادم و لباسهایم خیس شد که معلم اول دبستانم به کمک آمد و دستم را گرفت و به منزلش برد و لباس های خیس تنم را در آورد و لباس فرزندش را تنم کرد. او می گوید: هم اکنون که من رییس بهزیستی هستم این معلم فداکار را که دو فرزند معلول دارد به من مراجعه می کند که با تمام وجود و ابراز رضایت؛ کار این معلم عزیزم را راه می اندازم و از این که می توانم ذره ای از دلسوزی این معلم و سایر معلمان دوران تحصیلم را جبران کنم بسیار خوشحالم. نرماشیری بعد از خدا؛ دعای خیر پدر و مادرش را علت موفقیتش می داند و می گوید: ما 5 برادر هستیم که هر روز بعد از مدرسه در زمین کشاورزی به پدرم کمک می کردیم و حالا همه ما با همه کمبودها ی آن روزها بلاخره موفق شدیم و به شغل مورد علاقه مان رسیدیم. او می گوید: در دوران تحصیل همیشه درسم خوب بود و تا به حال یک بار هم مردود نشدم.   فرهاد سپاهی رئیس اداره کار، تعاون و رفاه اجتماعی سراوان در گفت و گو با شستون با بیان اینکه از همان اول دبستان با خود کیف به همراه داشته است، گفت: من با تمام معلمان خودم صمیمی بودم و از همان دوران پیش دبستانی به همراه خود کیف داشتم. وی در ادامه افزود: معدل دوران مدرسه من از 18.5 کمتر نبوده است. سپاهی شرکت در انجمن های اسلامی، انجمن آفتاب و همکاری داشتن با هلال احمر را از خاطرات خوب دوران مدرسه عنوان وگفت: با خشونت هیچ رابطه ای نداشتم. در این راستا محمد رفیع دهقان رئیس منابع طبیعی وآبخیز داری در گفت و با شستون گفت: در زمانی که من دبستان بودم امکانات نبود و کیف نداشتم و کتاب ها را با دست حمل می کردم. وی در ادامه گفت: در سایه کمبود امکانات باز هم در تمام دوران مدرسه شاگرد اول بودم و معدلم 18 به بالا بود.

محمد رفیع شجاعی رئیس اداره برق سراوان ترس از نگاه های معلم سخت گیر دوران دبستان و داشتن ناظم مهربان را از خاطرات دوران دبستان خود عنوان کرد و گفت: بهترین لذت های دوران دبستانم شیطنت های کودکانه آن دوران بود. وی بیهوش شدن یکی از دانش آموزان دوران دبستان را در صف صبحگاهی را یکی از خاطرات تلخ خود بیان کرد و تصریح کرد: از همان دوران کودکی و پیش دبستانی با کیف به مدرسه می رفتم و همیشه شاگرد اول بودم.
  ملک آبادی مسئول حفظ آثار دفاع مقدس محبوبیت خود در بین دانش آموزان را بهترین خاطره خود عنوان کرد و افزود: بهمندهواری رئیس هلال احمر سراوان در دوران کودکی معلم من بود و ارادت خاصی به او داشتم. وی در پایان گفت: هیچ گاه در دوران مدرسه مردود نشدم و معدلم همیشه بیش از 17 بود.
  شهرکی یکی از ملعمان شهرستان زهک در گفت و گو با سفیر شرق درباره شرایط سخت و بعد مسافت تا مدرسه گفت:با توجه به اینکه همه ی روستاها از نعمت وجود مدرسه برخوردار نبودند گاهی اوقات بعد از طی مسافت حدود 15 کیلومتر به مدرسه می رسیدیم و به دلیل نبود سرویس و وسیله ی حمل و نقل تا محیط های اموزشی معمولا صبح ها دیرتر در مدرسه حضور پیدا می کردیم و مورد سرزنش معاونان مدرسه قرار می گرفتیم. وی درباره لوازم التحریر ساده آن دوران می گوید:معمولا برای درس های مختلف از یک دفتر استفاده می کردیم تا هم در هزینه ها صرفه جویی شود و هم مجبور به حمل چند دفتر و سنگینی کیف مدرسه نباشیم،سادگی و در عین حال کاربردی بودن لوازم التحریر آن دوران را دانش اموزان امروز لمس نمی کنند چرا که لوازم التحریر های امروزی بیشتر تجملی شده است. شهرکی در ادامه بیان کرد: پاکت های سیمان به دلیل مقاومت برای کیف مورد استفاده قرار می گرفت و هر چقدر هم کتاب و وسایل مدرسه را داخلش می گذاشتیم باز هم پاره نمی شد. وی به دو شیفته بودن مدارس اشاره کرد و گفت:در دوران تحصیل ما مدارس دو شیفته بودند و هم صبح و هم بعد از ظهر باید سر کلاس درس حاضر می شدیم  و معمولا با همکلاسی ها توافق می کردیم که هر روز یک نفر از خانه ی خود نان بیاورد تا بصورت مشترک به عنوان میان وعده و ناهار استفاده شود. وی گفت: علی رغم همه ی مشکلات باز هم معدلم معمولا بین 16 تا 18 بود و توانستم کارنامه ی درخشانی از دوران تحصیلم به یادگار بگذارم.
  عبدالمجید تمندانیشهردار خاش نیز به خبرنگار تفتان ما گفت: از کلاس اول دبستان به همت پدرم همیشه کیف داشتم و کتاب ها و لوازم التحریرم را توی کیف میگذاشتم و راهی مدرسه میشدم. وی با بیان اینکه دوران تحصیلم بسیار خوب بود، تصریح کرد: همیشه در دوران دانش آموزی و دانشجویم بهترین نمرات را میگرفتم و مردود نشدم و شاگرد ممتاز کلاس بودم.
  ترشابی رییس دانشگاه صنعت و معدن شهرستان خاش در گفت و گو با خبرنگار تفتان ما اظهار کرد: فقط زمانی که به دانشگاه رفتم برای خودم کیف خریدم. ترشابی در پاسخ به این سوال که اولین بار با کیف مدرسه رفتید یا نایلون و کیسه؟، گفت: یادم است کلاس اول دبستان روزی که میخواستم به مدرسه بروم مادرم برام یک کیسه سوزن دوزی شده بلوچی با نقوش هندسی آماده کرده بود و من بجای کیف با آن کیسه مدرسه رفتم. وی با بیان اینکه هیچ وقت در دوران تحصیل مردود نشده، تصریح کرد: همیشه معدلم بالای 17 بود و سعی میکردم همیشه درسم را مطالعه و نمرات خوبی را کسب کنم تا جلوی دبیرانم شرمنده نشوم.
  علیرضا سرگزی رییس فوریت های پزشکی اورژانس شهرستان خاش در این خصوص، با بیان اینکه اولین بار کلاس اول دبستان پدرم برایم کیف خرید، اظهار کرد: یک کیف کرم رنگ که یک مقدار بزرگ بود به نظرم پدرم فکر آینده رو هم برایم کرده بود. وی با بیان اینکه همواره با معلمان خودم صمیمی و رفیق بودم، بیان کرد: خوشبختانه در دوران تحصیل هیچ گاه مردود نشدم. سرگزی اذعان کرد: تا مقطع راهنمایی معدلم 19 بود ولی دبیرستان افت کردم و به 12 و 13 رسید و خوشبختانه در دانشگاه به 16.5رسید.
  علیرضا ریگیرییس کمیته امداد امام خمینی(ره) نوک آباد شهرستان خاش نیز در پاسخ به سوالات خبرنگارتفتان ما، گفت: سال 1365 در پایه پنجم برای نخستین بار از کیف استفاده کردم. وی بیان کرد: روزی که به کلاس اول دبستان رفتم با کیف کیسه گونی به مدرسه رفتم چون در زمان ما امکانات و شرایط مثل امروز نبود. ریگی با بیان اینکه هیچوقت در دوران تحصیل مردود نشدم، خاطرنشان کرد: معدلم عمدتاً بالای 19 بود و اکثراً شاگرد ممتاز کلاس بودم.
  تیمور کرد زابلی رییس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان خاش نیز گفت: اولین بار پیش دبستانی در سنندج کیف خریدم. وی با بیان اینکه دوران تحصیلم از قشنگترین دوران زندگی و عمرم بود، تصریح کرد: از کلاس اول دبستان در شهرستان چابهار با کیف رفتم و در دوران تحصیلم هرگز مردود نشدم. وی خاطرنشان کرد: در دوران راهنمایی معدلم از 20 و 19 کمتر نبود اما متاسفانه در مقطع دبیرستان به دلیل اینکه پدرم شهید شد و جسدش را میان کوه ها در ساعت یک شب دیدیم من همیشه این صحنه جلوی چشمم بود و معدلم 14 شد.
  آمنه ریگی حسین آبادی رییس بیمه سلامت شهرستان خاش گفت: از کلاس اول همیشه کیف همراه داشتم و سرکلاس درس می رفتم. وی بیان کرد: خوشبختانه در دوران تحصیلم مردود نشدم و معدلم هیچوقت از 18 یا 19 کمتر نشده بود.
  یحیی هاشمزهیعضو شورای شهر خاش نیزدر گفت و گو با خبرنگار تفتان ما اظهار کرد: والدینم همیشه در تمام دوران تحصیل برایم کیف میخریدند.  وی با بیان اینکه ترس از نگاه های معلم و داشتن ناظم مهربان و سخت گیر از مهمترین خاطرات شیرین من بود، گفت: همیشه جزء سه نفر اول کلاس بودم و معدل دوران مدرسه من از 18 کمتر نبوده است.
  فرامرز شاکری رییس اداره آب و فاضلاب شهرستان خاش در این خصوص گفت: سال اول دبستان بدون کیف رفتم مدرسه و کتاب و لوازم التحریرم رو زیر بغل میگرفتم و راهی مدرسه میشدم. وی بیان کرد: سال دوم دبستان برادرم برایم یک کیف چرم قرمز خرید که روش نوشته بود شمس با عکس یک اسب حتی تا چندسال پیش هم بعنوان یادگاری نگه داشته بودم. وی خاطرنشان کرد: در دوران تحصیلم اصلا مردود نشدم و تا دبیرستان شاگرد اول کلاس بودم و معدلم همیشه بالای 17 بود.
منبع : دانا

پربازدیدترین امروز

website tracking